Ιάκωβος Καμπανέλλης, η «πύλη» του νεοελληνικού θεάτρου


Αναδημοσίευση ενός σύντομου κειμένου
που είχα γράψει για τον Ιάκωβο Καμπανέλλη
για το περιοδικό «Οι Νάξιοι» (τεύχος 4, 2000).

Ιάκωβος Καμπανέλλης

«Δεν είμαι ανταγωνιστής του εαυτού μου για να κατατάσσω τα έργα μου σε κατηγορίες τύπου ‘καλύτερο’ ή ‘χειρότερο’. Ουαί και αλίμονο να σκεφτώ αν κάποιο έργο μου θα είναι καλύτερο ή χειρότερο από το προηγούμενο…»

Αυτά, μεταξύ άλλων ανέφερε ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, θεατρικός συγγραφέας και ακαδημαϊκός, στην εκπομπή της ΕΤ1 «Συν και πλην» την 3η Νοεμβρίου 2000. Μαζί του στην εκπομπή και ο σκηνοθέτης Γιώργος Μιχαηλίδης, ο οποίος χαρακτήρισε τον Ι. Καμπανέλλη «πύλη του νεοελληνικού θεάτρου», γιατί άντλησε τα θέματα και τα πρόσωπα των έργων του από τον γύρω του κόσμο, γιατί «κοίταζε χαμηλά για να μπορέσει να φθάσει ψηλά…».

Το Ανοιχτό Θέατρο αποφάσισε να τιμήσει την προσφορά του Ιάκωβου Καμπανέλλη στο νεοελληνικό θέατρο, γι’ αυτό και ανέβασε δύο από τη πληθώρα των έργων του, το «Βίβα Ασπασία» και την «Τελευταία πράξη», γεφυρώνοντας την πρώτη και τελευταία περίοδο της συγγραφικής πορείας του.

Πρόκειται για δύο έργα τα οποία «αποτυπώνουν τη συμπεριφορά των Ελλήνων μέσα από το Μαουτχάουζεν», το Βίβα Ασπασία, μάλιστα,  είναι το πρώτο έργο το οποίο ανέφερε τη λέξη αντίσταση –ανέβηκε από το Θίασο της Τζένης Καρέζη το 1966–, αν και ο βασικός της κορμός είναι μια ερωτική ιστορία συνδυασμένη , όμως, με ηρωικές πράξεις και κωμικοτραγικά γεγονότα.

Στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν μπορεί ο άνθρωπος να ξεχάσει και να συγχωρήσει έχοντας ζήσει μέσα σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης απάντησε: «ο άνθρωπος μπορεί να ξεχάσει, να ξεπεράσει κάποια πράγματα και να συνεχίσει τη ζωή του, ωστόσο δεν μπορεί να συγχωρήσει. Δεν μπορεί …γιατί ο κόσμος δεν γίνεται αγγελικός μετά από τέτοια γεγονότα, δεν εισπράττει το δίδαγμα του παρελθόντος…Θα συγχωρούσα μονάχα αν έπαυε να υπάρχει η ‘πράσινη γραμμή’ και όμοιες καταστάσεις…».

Αυτά τα λόγια ο καθένας μας πρέπει να τα αντιληφθεί με την πρέπουσα προσοχή γιατί εμπειρίες και αναμνήσεις ανθρώπων σαν του Ιάκωβου Καμπανέλλη είναι πραγματικά διδάγματα. Φθάνει να διαβάσει κανείς το βιβλίο του Μαουτχάουζεν και θα καταλάβει, θα νιώσει και θα μετανιώσει για πολλά …

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s