Σκοποί και τραγούδια τ’ Απεράθου (μέρος 5ο): Ο σκοπός του τζίτζικα ή της παλιάς πατινάδας


Μερικές σκέψεις για τον «Σκοπό του τζίτζικα» στ’ Απεράθου της Νάξου, αλλά και την παρουσία της συγκεκριμένης μελωδίας σ’ ολόκληρο το Αιγαίο και όχι μόνο…

Οι πληροφορίες ελάχιστες, η έρευνα –ομολογώ– όχι τόσο ενδελεχής και διασταυρωμένη, όσο απαιτεί το θέμα… Θα ήθελα, ωστόσο, να καταθέσω κάποιες πρώτες μου καταγραφές και σκέψεις γι’ αυτόν τον γνωστό σκοπό, που επίσης είναι γνωστός ως «Νεράιδα είσαι μάτια μου». Θα ήθελα δε και τη δική σας ανατροφοδότηση, γιατί το συγκεκριμένο τραγούδι δεν τραγουδιέται μόνο στ’ Απεράθου, αλλά γενικότερα στη Νάξο και ευρύτερα στο Αιγαίο.

Στ’ Απεράθου, το συγκεκριμένο τραγούδι παραγγέλλεται, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις μου, ως «Σκοπός του τζίτζικα». Θεωρείται βέρσο μπάλλο, το οποίο κάποια στιγμή αυτονομήθηκε και αποτέλεσε από μόνο του ξεχωριστό τραγούδι, το οποίο χορεύεται κυρίως ως συρτό. Πάνω στη συγκεκριμένη μελωδία, η οποία επαναλαμβάνεται συνεχώς, τραγουδιούνται δεκαπεντασύλλαβα δίστιχα, όπως τα παρακάτω:

Όλα μας κι αν τα ξέχασες, μιας βραδινιάς θυμίσου,
που σου ‘λεα «ξημέρωσε» και μου ‘λεες «κοιμίσου».

Όλα μας κι αν τα ξέχασες θυμίσου ένα βράδυ
ο λύχνος εκατσούβλιζε και δεν είχαμε λάδι.

Όλα μας κι αν τα ξέχασες, ένα θυμίσου μόνο:
τσοι τελευταίες μας μαθιές, πο’ λλάζαμε με πόνο.

Σε ερωτήσεις που έκανα σχετικά με αυτό το τραγούδι, έμαθα ότι αυτή η μελωδία αποτελούσε παλαιότερα σκοπό πατινάδας (μάλιστα μου τόνισαν ότι επρόκειτο για τον σκοπό της παλιάς πατινάδας). Το όνομα που του έχει αποδοθεί σήμερα προφανώς οφείλεται σε σχετικό δεκαπεντασύλλαβο δίστιχο, το οποίο τραγουδιέται σ’ αυτόν τον σκοπό:

Ο έρωτάς μας ήμοιαζε μ’ εκείνο του τζιτζίκου,
που είν’ απάνω στη συκιά και τραουδεί του σύκου.

Ο έρωτάς μας ήμοιαζε τω’ μυθιστορημάτω’
εκείνω’ που τελειώνουνε όμορφα κάτω κάτω.

Η θεματολογία των δίστιχων που, παγιωμένα πια, τραγουδιούνται σ’ αυτόν τον σκοπό θα μπορούσαμε να πούμε ότι επιβεβαιώνουν την παλαιότερη χρήση τού τελευταίου ως πατινάδας: πρόκειται για τραγούδια που έχουν σαφές ερωτικό-αισθηματικό περιεχόμενο, αποτελούν έναν τρόπο έκφρασης των συναισθημάτων του δημιουργού τους, κυρίως δε των παραπόνων του απέναντι στη/στον νέα/νέο που δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά του/της ή που η τελική της/του επιλογή ήταν διαφορετική και δεν ήταν ο ίδιος/-α…

Eώ σ’ εγάπου κ’ ήλεα κι εσύ πιστή πως ήσου’,
μα παραλίο να πιαστώ κορόιδο μαζί σου.

Εώ σ’ εγάπου κι ήλεα πως είθε να σε πάρω,
μα τώρα στεφανώνομαι καλύτερα το χάρο.

Μα ‘ιάντα και δεν ηρχουσου’, που μου ‘χες λεημένα,
πως θα περνάς να με θωρείς καμιά βολά και μένα.

Τα βάσανά μου ‘ναι πολλά σαν του ‘ιαλού την άμμο,
μα αφού τα στέρνει ο Θεός ίντα μπορώ να κάμω;

Εμένα η αγάπη μου μοιάζει με κουβαρίστρα,
σε ψάχνω στον Κατήφορο κ’ είσαι στη Φυρροΐστρα.

Η συγκεκριμένη μελωδία καταγράφεται, επίσης, ως βέρσο και πάρτα μπάλλου στη Νάξο και γενικότερα στις Κυκλάδες, με τίτλο «Νεράιδα είσαι μάτια μου».

Νάξος:
«Μπάλλοι». Τραγουδά η Νάσια Κονιτοπούλου. Από τον δίσκο του Γιώργου Κονιτόπουλου «Νησιώτικα. Συρτοί και μπάλλοι». Στο 5′ ακολουθεί η πάρτα της Νεράιδας.

Νεράιδα είσαι, μάτια μου, και το γιαλό ορίζεις.
Θέλεις, μου παίρνεις τη ζωή, θέλεις, μου τη χαρίζεις.

Σαντορίνη:
«Νεράιδα είσαι μάτια μου». Τραγουδά η Μαρίζα Κωχ.

Νεράιδα είσαι, μάτια μου, και το γιαλό ορίζεις.
Θέλεις, μου παίρνεις τη ζωή, θέλεις, μου τη χαρίζεις.

Κοράλλια είναι τα χείλη σου, κύματα τα μαλλιά σου
κι η θάλασσα ολόκληρη είναι η αγκαλιά σου.

Στην άμμο που καθόμουνα ήταν δικό μου κρίμα
και τ’ όνομά σου έγραφα και τό ’σβηνε το κύμα.

Ένα καράβι αρμάτωσα να ’ρθώ να σε γυρέψω.
Κι αν δε με θες, νεράιδα μου, μια νύχτα θα σε κλέψω.

Νεράιδα είσαι, μάτια μου, και το γιαλό ορίζεις
Θέλεις, μου παίρνεις τη ζωή, θέλεις, μου τη χαρίζεις.

Κυκλάδες:
«Νεράιδα είσαι μάτια μου». Τραγουδά ο Γιάννης Πάριος. Σ’ αυτό το τραγούδι φαίνεται η άμεση συσχέτιση της μελωδίας με τον μπάλλο ως βέρσο του.

<
Νεράιδα είσαι, μάτια μου, και το γιαλό ορίζεις.
Θέλεις, μου παίρνεις τη ζωή, θέλεις, μου τη χαρίζεις.

Σαν πέρδικα πατείς τη γη και σαν νεράιδα μοιάζεις
με τα γλυκά τα μάτια σου το φως μου σκοτεινιάζεις.

Νεράιδα είσαι, μάτια μου, και το γιαλό ορίζεις.
Θέλεις, μου παίρνεις τη ζωή, θέλεις, μου τη χαρίζεις.

Στη μικρή έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο, μπόρεσα να αλιεύσω μια πολύ σημαντική εκτέλεση/παραλλαγή του ίδιου τραγουδιού στο χωριό Βαλανιό της Κέρκυρας, από τον Μουσικό Όμιλο Βαλανιού «Το κόρο» (διεύθυνση χορωδίας: Αλέκος Χαρτοφύλακας). Σ’ αυτήν την περίπτωση, παρατηρούμε ότι το τραγούδι δεν συνοδεύεται από μουσικά όργανα (τα χορωδιακά, πολυφωνικά σύνολα, άλλωστε, αποτελούν βασική μουσική έκφανση της Κέρκυρας αλλά και της Επτανήσου γενικότερα), ενώ από το περιεχόμενο των δεκαπεντασύλλαβων δίστιχων, που καταγράφονται, μπορούμε να υποθέσουμε ότι το συγκεκριμένο τραγούδι αποτελεί καντάδα. Συνεπώς, διακρίνουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα ομοιότητα (ως προς τη χρήση και την περίσταση επικοινωνίας του τραγουδιού) με τ’ Απεράθου (βλ. παραπάνω).

Νεράιδα είσαι, μάτια μου, όλο τον κόσμο ορίζεις
εσύ μου παίρνεις τη ζωή, εσύ μου τη χαρίζεις.

Σου στέλνω δυο γαρούφαλλα πάνω σ’ ένα κλωνάρι
και έχω ελπίδα στο Θεό να γένουμε ζευγάρι.

Έβγα εις την πανέστρα σου, μιτσή μου χαϊδεμένη,
ν’ ακούσεις το τραγούδι μου […] ξεπλεγμένη.

Έβγα να ιδώ το πέτο σου που είναι χωρίς σπετόνι
[…] και την καρδιά μου λιώνει.

Νεράιδα είσαι, μάτια μου…

Τη συγκεκριμένη μελωδία, εντελώς τυχαία, τη διέκρινα, επίσης, σε ένα γνωστό τραγούδι της Ρένας Βλαχοπούλου –πιο συγκεκριμένα στην εισαγωγή και στα μεταβατικά κομμάτια ανάμεσα στους στίχους τραγουδιού– με τίτλο «Ας πάει και το παλιάμπελο». Πρόκειται για ένα τραγούδι των Γιώργου Μουζάκη (μουσική), Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου (στίχοι), το οποίο τραγουδήθηκε από τη Ρένα Βλαχοπούλου στην ταινία «Όταν λείπει η γάτα» (1962). Η αλήθεια είναι ότι δεν γνωρίζω πολλά για τις μουσικές καταβολές και την καταγωγή του Γιώργου Μουζάκη, για να μπορέσω να διατυπώσω κάποια υπόθεση για την επιρροή που δέχτηκε στο συγκεκριμένο τραγούδι. Η ίδια η ενορχήστρωση, ωστόσο, μου δίνει την εντύπωση ότι αυτό το τόσο γνωστό ελαφρύ τραγούδι προσιδιάζει στις επτανησιακές καντάδες.

Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει καταγραφεί, επίσης, σε ηχογραφήσεις των δεκαετιών 1920-1930 από τους σημαντικούς τραγουδιστές του ρεμπέτικου τραγουδιού, Γιώργο Βιδάλη (Σμύρνη, 1884 – Αθήνα, 1948, βιογραφικό) και Δημήτρη Περδικόπουλο (Φιλιατρά, 1914-1952). Ο Γιώργος Βιδάλης, τραγουδιστής και μουσικός (έπαιζε μαντολίνο), ανάμεσα στο 1924-1933 συνεργάστηκε με την ODEON και κατέγραψε συνολικά 120 περίπου τραγούδια. Από αυτά, τα 30, περίπου, ήταν παραδοσιακά ρεμπέτικα ή ρεμπέτικου ύφους της περιόδου της ανώνυμης δημιουργίας, 15 περίπου ήταν δημοτικά, 30 ελαφρά επιθεωρησιακά ή οπερετικά επώνυμων συνθετών, Ελλήνων και ξένων, ενώ τα υπόλοιπα ήταν ρεμπέτικα γνωστών δημιουργών, όπως του Παναγιώτη Τούντα, του Παναγιώτη Μπαιντιρλή, του Κώστα Καρίπη, του Κώστα Μισαηλίδη, του Γιάννη Δραγάτση (Ογδοντάκη) κ.ά. Η «Νεράιδα» ηχογραφήθηκε το 1925 και κατεγράφη ως συρτός χορός. Ακούγοντάς το, βέβαια, εύκολα διακρίνουμε ότι πρόκειται για έναν σμυρνέικο μπάλλο (παραλλαγή).

«Νεράιδα» (1925): Τραγουδά ο Γιώργος Βιδάλης. Παίζει η Πανελλήνιος Εστουδιαντίνα, υπό τη διεύθυνση του Γεωργίου Σαβαρή. Δίσκος Odeon Γερμανίας GA 1039.

Ας χαμηλώναν τα βουνά να ‘βλεπα τον Μπουρνόβα,
να ‘βλεπα την αγάπη μου, τι άλλο θέλω ακόμα;

Εσύ ‘σαι το σταφύλι και γω το τσάμπουρο,
φίλα με συ στα χείλη και γω στο μάγουλο.

Εις τον αφρό της θάλασσας η αγάπη μου κοιμάται,
παρακαλώ σας κύματα να μη μου την ξυπνάτε.

Για τον Δημήτρη Περδικόπουλο, δυστυχώς, δεν μπόρεσα μάθω περισσότερα βιογραφικά στοιχεία. Ωστόσο, από τη συγκεκριμένη ηχογράφηση, η οποία πρέπει χρονολογικά να υπολογίζεται στα μέσα του 1930, συμπεραίνουμε ότι ακολουθεί το ίδιο μουσικό μοτίβο της ηχογράφησης του Βιδάλη (παραλλαγή σμυρνέικου μπάλλου).

Νεράιδα είσαι μάτια μου (Δημήτρης Περδικόπουλος)

Νεράιδα είσαι, μάτια μου, και τον γιαλό ορίζεις,
θέλεις, μου παίρνεις τη ζωή, θέλεις, μου τη χαρίζεις.

Κοράλλια είν’ τα χείλη σου, κύματα τα μαλλιά σου
και θάλασσα ολάκερη είναι η αγκαλιά σου.

Στον […] που καθόμουνα είναι δικό μου κρίμα
και τ’ όνομά του έγραψα και τό ‘σβησε το κύμα.

Ένα καράβι αρμάτωσα να ‘ρθώ να σε γυρέψω,
κι αν δε με θες, νεράιδα μου, μια νύχτα θα σε κλέψω.

Από τις συγκεκριμένες καταγραφές και τη μικρή έρευνα που πραγματοποιήθηκε, μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποια πρώτα συμπεράσματα σχετικά με την παραλλακτικότητα του τραγουδιού (Σμύρνη, Αιγαίο, Ιόνιο), όχι όμως σχετικά με την ταυτότητα του δημιουργού του ή ακόμη και τις απαρχές του… Τα ηχητικά ντοκουμέντα μάς πάνε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η δημιουργία του τραγουδιού αυτού κλειδώνει σε εκείνη την περίοδο ή σε κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο. Δεν ξέρω, κιόλας, αν κάτι τέτοιο θα μπορούσε πια να διερευνηθεί με ασφαλή συμπεράσματα…

Είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να δούμε ποια κατεύθυνση έχει η πορεία αυτής της μελωδίας στον χώρο και στον χρόνο… Πώς μεταλλάσσεται και προσαρμόζεται στα ντόπια υφολογικά χαρακτηριστικά μιας νησιωτικής ομάδας, ενός νησιού ή ακόμη και ενός χωριού, πώς χορεύεται διαφορετικά (σαν μπάλλος, σαν συρτός χορός), αλλά και πώς από παραδοσιακό τραγούδι παίρνει τη μορφή ενός ελαφριού λυρικού κινηματογραφικού τραγουδιού…

_____________________
* Ευχαριστώ θερμά για τις πολύτιμες πληροφορίες, σχετικά με τον σκοπό του Τζίτζικα, τις Κυριακή και Σοφία Καραπάτη και Σέβη Αυγερινού, καθώς επίσης τον Πάνο Πέστροβα για το ηχητικό του Περδικόπουλου και τον Νίκο Τσαντάνη, για την ηχητική καταγραφή του τραγουδιού από τον Γιώργο Βιδάλη.

Advertisements

8 thoughts on “Σκοποί και τραγούδια τ’ Απεράθου (μέρος 5ο): Ο σκοπός του τζίτζικα ή της παλιάς πατινάδας

  1. «ΝΕΡΑΪΔΑ ΕΙΣΑΙ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ»
    ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΕΡΔΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

    Από το κανάλι youtube του Πάνου Πέστροβα.

    Ο Δημήτρης Περδικόπουλος γεννήθηκε το 1914 στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Πρωτοεμφανίστηκε το 1934. Καλός ερμηνευτής με θητεία στο δημοτικό, ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι.

  2. Γεια σου Μαρία. Το ίδιο τραγούδι υπάρχει και από τον γνωστό Σμυρνιό τραγουδιστή Γιώργο Βιδάλη, το 1925. Συγκεκριμένα τα σχόλια που έχω αναφέρουν: «Παίζει η Πανελλήνιος Εστουδιαντίνα υπό την διεύθυνση του Γεωργίου Σαβαρή. Δίσκος Odeon Γερμανίας GA 1039».

    • Νίκο, σε ευχαριστώ και από εδώ για τη συμβολή και τη βοήθειά σου! Προχωράμε, λοιπόν, ακόμα πιο πίσω με τον Γιώργο Βιδάλη (έστω δισκογραφικά). Υπολογίζω ότι και η καταγραφή της «Νεράιδας» από τον Περδικόπουλο πρέπει να είναι εκεί γύρω στη δεκαετία του 1930 (τότε ήταν τα χρόνια ακμής του συγκεκριμένου). Με τον Βιδάλη, λοιπόν, πάμε στα 1925!

      Είναι πολύ ενδιαφέρον ένα σύντομο βιογραφικό του, που βρήκα στην ιστοσελίδα «Ρεμπέτικο» (http://www.rembetiko.gr/forums/entry.php?b=326), στο μπλογκ ενός μέλους:

      Αν και τα στοιχεία που έχουμε, δεν είναι επαρκή, είναι φανερό ότι πρέπει να ήταν διάσημος τραγουδιστής της πρώτης εικοσαετίας του αιώνα, αφού είναι απο τους λίγους που κατέγραψαν τη φωνή του στη δισκογραφία των 78 στροφών της πρώτης εκείνης περιόδου, δηλ.πριν το 1922. Συνεργάστηκε με όλα τα γνωστά πρόσωπα- μουσικούς και οργανοπαίκτες- στη Σμύρνη, όπως με τους Μηλιαρήδες (Τζών και Lucien), με τον Γεώργιο Σαβαρή, με τους Ογδοντάκηδες, με τους αδελφούς Μπόγια, με τον περίφημο Θεόδωρο Μαυρογένη , ( ή Θοδωράκι), τον Γιώργο Τσανάκα και άλλους. Είναι ο δεύτερος ( μαζί με τον Ελευθέριο Μενεμενλή), απο τους τραγουδιστές της Σμύρνης, που ερχόμενος στην Ελλάδα, συνεχίζει την δισκογραφική του παρουσία,ξεκινώντας μάλιστα πρώτος τις ηχογραφήσεις της γερμανικής ODEON στην Ελλάδα το 1924. Μερικοί μάλιστα απο τους πρώτους αυτούς δίσκους, ηχογραφήθηκαν στο Βερολίνο γύρω στο 1925. Εγκαθίσταται στην Ελλάδα– στην περιοχή του Βύρωνα– το 1922 και αμέσως βρίσκει δουλειά–σαν τραγουδιστής– στα καλύτερα μουσικά στέκια της εποχής, όπως τα κέντρα «Αραράτ» και «Μουρούζη» στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Ασκώντας την ψαλτική, έψελνε κάθε Κυριακή, στην Καθολική εκκλησία του Αγ. Διονυσίου στην Αθήνα. Ανάμεσα στα χρόνια 1924-1933, που είναι η δισκογραφική του περίοδος, συνεργάζεται μόνο με την ODEON– στη Σμύρνη οι δίσκοι που έβγαλε ήταν της τουρκικής εταιρείας ORFFON– και καταγράφει συνολικά εκατόν είκοσι περίπου τραγούδια. Απ’ αυτά γύρω στα 30 είναι παραδοσιακά ρεμπέτικα ή ρεμπέτικου ύφους της περιόδου της ανώνυμης δημιουργίας, περίπου 15 δημοτικά, 30 ελαφρά επιθεωρησιακά, ή οπερετικά επώνυμων συνθετών, Ελλήνων και ξένων και τα υπόλοιπα ρεμπέτικα γνωστών δημιουργών, όπως του Παναγιώτη Τούντα, του Παναγιώτη Μπαιντιρλή, του Κώστα Καρίπη, του Κώστα Μισαηλίδη, του Γιάννη Δραγάτση(ή Ογδοντάκη) και άλλων.

  3. Αγαπητή Μαρία καλημέρα.

    Εξαιρετικά ενδιαφέρον μπλογκ. Αισθάνομαι μάλιστα και μια συγγένεια, καθότι γλωσσολόγος που προσπαθώ να γίνω και εθνομουσικολόγος, και με ενδιαφέροντα στη λαογραφία αλλά και τη διαλεκτολογία -λίγο πολύ τάλε κουάλε δηλαδή.

    Ο σκοπός αυτός τραγουδιέται και στην Ικαρία. Τον έχω ακούσει στο γνωστό σιντί του Θέμελη, το μοναδικό που υπάρχει με επιτόπιες καταγραφές από την Ικαρία, το οποίο όμως δεν έχω κι έτσι γράφω από μνήμης.

    Ο τρόπος που συνήθως (απ’ όσο ξέρω) τον τραγουδούν οι Αξώτες παραπέμπει σε πρίμο σεγκόντο: κανονικά οι δύο στίχοι λέγονται στην ίδια μελωδία. Όμως στον δεύτερο οι Αξώτες ανεβαίνουν πιο ψηλά, ενώ στην επανάληψή του επανέρχονται στην πιο χαμηλή μελωδία, την ίδια με του πρώτου στίχου. Αυτές οι δύο παραλλαγές της μελωδίας σε μια χορωδία θα εκτελούνταν ταυτόχρονα, η μία ως πρίμο και η άλλη ως σεγκόντο. Για παράδειγμα ο Πάριος τρραγουδάει την ψηλή και μια άλλη αντρική φωνή τον συνοδεύει στη χαμηλή.
    Γενικά ο Πάριος δε θα ήταν ενδεικτικό παράδειγμα. Η συγκεκριμένη όμως μελωδία μοιάζει να απαιτεί την εναρμόνιση -εννοώ ότι αυτό που σε άλλο τραγούδι ο Πάριος μπορεί να το έκανε ως διασκευή, και πιθανώς αυθαίρετη, εδώ φαίνεται να είναι στοιχείο του αυθεντικού σκοπού. Η πολύ πιο σύνθετη εναρμόνιση των Κερκυραίων επίσης ακούγεται σαν κάτι πολύ φυσικά δεμένο με τη μελωδία.
    Άρα ο σκοπός είναι ξεκάθαρα δυτικότροπος. Εστίες δυτικότροπης λαϊκής μουσικής είναι (ήταν) αφενός τα Επτάνησα και αφετέρου η πολυπολιτισμική Σμύρνη, στην οποία επιδράσεις από κάθε λαϊκό και λόγιο μουσικό ιδίωμα ελλήνων, τούρκων αλλά ακόμη και φραγκολεβαντίνων συναντιούνταν, έσμιγαν και διαχέονταν πάλι προς νέες κατευθύνσεις.

    Άλλη μια παρατήρηση είναι ότι οι Κερκυραίοι τον λένε σε άλλο ρυθμό, όχι απλώς πιο αργά αλλά σε 3/4.

    Πάντως το γεγονός ότι τουλάχιστον ένα δίστιχο, το «νεράιδα είσαι μάτια μου», το βρίσκουμε στο συγκεκριμένο σκοπό σε τόσο διαφορετικές (γεωγραφικά κλπ.) εκτελέσεις δείχνει ότι η μεγάλη διάδοση του σκοπού πρέπει να είναι σχετικά πρόσφατη, δηλαδή μάλλον να έγινε μέσω δισκογραφίας (ή ίσως μέσω μουσικού θεάτρου).

    Το σκοπό τον έχει κι ο Κηλαηδόνης, στο δίσκο (που επίσης δεν έχω) «Αχ πατρίδα μου γλυκειά». Σε ποιο τραγούδι όμως; Έλα ντε… Αν τον πετύχεις, ίσως ο αναφερόμενος συνθέτης (χωρίς βέβαια να έπεται ότι θα είναι ο πραγματικός) να σε οδηγήσει ένα βήμα παραπέρα.

    ……………………………..
    Αν περάσεις μια βόλτα από τα «Καρπάθικα Ημερολόγια» θα βρεις κάποια κείμενα με ακριβώς την ίδια θεματική και τρόπο διερεύνησης όπως κάποια από τα δικά σου.

    • Καλησπέρα, Pepe!

      Πρώτα απ’ όλα σ’ ευχαριστώ για τη συμβολή σου!!! Ξαφνιάστηκα θετικότατα με τις πληροφορίες που παρέθεσες, και η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να βρω άκρη για να ακούσω τις συγκεκριμένες πηγές που αναφέρεις!

      Συμφωνώ απόλυτα (ταπεινή μου γνώμη πάντα, καθότι δεν είμαι μουσικολόγος) με την υπόθεσή σου ότι η διάδοση του συγκεκριμένου σκοπού είναι σχετικά πρόσφατη με έναρξη ίσως κάποιο δισκογραφημένο τραγούδι, που γρήγορα διαδόθηκε. Άλλωστε, στη συγκεκριμένη περίοδο, όπου έχουμε τις δύο πιο παλιές καταγραφές (1920-1930), παρατηρούνται πολλές ακομη περιπτώσεις παρόμοιων κινήσεων (πρβ. Ελένη Ελενάρα), ενώ και η κινητικότητα των πληθυσμών είναι επίσης έντονη και μπορεί να στηρίξει εύλογα τη διάδοσή τους.

      Υ.Γ. Το μπλογκ σου το είχα ήδη στους συνδέσμους μου, ομολογώ όμως ότι είχα πολύ καιρό να το επισκεφτώ!! Σ’ ευχαριστώ για την υπενθύμιση!

    • Ναι, Pepe, σ’ ευχαριστώ! Είναι από εκπομπή αφιέρωμα στη μουσική παράδοση της Σαντορίνης. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s