Απόψεις των νεότερων γενεών τ’ Απεράθου Νάξου για τη διατήρηση και τη «φθορά» του απεραθίτικου ιδιώματος


Ξεφτέρη, Μ. 2012. Απόψεις των νεότερων γενεών τ’ Απεράθου Νάξου για τη διατήρηση και τη «φθορά» του απεραθίτικου ιδιώματος. Ναξιακά γράμματα 2, 37-53. Αθήνα: Εταιρία «Ναξιακά Γράμματα».

Η ταυτότητα του (συν)ομιλητή ως ερμηνευτική μεταβλητή στη γλωσσική επιλογή. Η περίπτωση του ιδιώματος τ’ Απεράθου Νάξου


Ξεφτέρη, Μ., «Η ταυτότητα του (συν)ομιλητή ως ερμηνευτική μεταβλητή στη γλωσσική επιλογή. Η περίπτωση του ιδιώματος τ’ Απεράθου Νάξου», στο Γ. Γιαννούλης – Ε. Κορρέ – Ν. Μαΐτός – Κ. Πολυμενοπούλου – Μ. Σέργης – Α. Φιλιππουπολίτη – Β. Φραγκουλόπουλος (επιμ.) Ναξιακά – Επετηρίδα Ομοσπονδίας Ναξιακών Συλλόγων, τχ. 1, Εκδόσεις Graphopress, Αθήνα 2011, σ.σ. 385-402.

Ιάκωβος Ε. Ψαρράς… Μνήμη και τιμή…


Ιάκωβος Ε. Ψαρράς (Νάξος, 1936 - Θεσσαλονίκη, 2006)

Ιάκωβος Ε. Ψαρράς (Νάξος, 1936 – Θεσσαλονίκη, 2006)

Τον Ιάκωβο Ψαρρά τον είδα πρώτη φορά –και τελευταία δυστυχώς– στην Επίδαυρο, το 2000, στην τραγωδία «Οιδίπους Τύραννος». Η υποκριτική του δεινότητα άψογη στον ρόλο του Θεράποντα… Στην ερμηνεία του είδα αυτά που διάβαζα ως ερμηνευτικά σχόλια στον «Οιδίποδα των Πανελλήνιων»… Αυτή τη μαεστρία του Σοφοκλή να πλέκει, κατά το εικός και το αναγκαίον, δευτερεύοντες ρόλους… Να δίνεται απόλυτα εξισορροπημένα η διάσταση των «μεγάλων χαρακτήρων» και των «μικρότερων», και έτσι να υπάρχει μια θαυμάσια εναλλαγή ανάμεσα στην τραγικότητα, την απλοϊκότητα, ενίοτε το χιούμορ, το πάθος αλλά και το μάθος… Και όλα αυτά στον βωμό της αναζήτησης της γνώσης…

Γιατί τα λέω όλα αυτά τα φιλολογίστικα;
Την Κυριακή 3 του Φλεβάρη, στην εκδήλωση τιμής στον Ιάκωβο Ψαρρά, που διοργάνωσε η Ο.ΝΑ.Σ. με την πολύτιμη συμβολή και σκληρή δουλειά (όπως φάνηκε από το αποτέλεσμα) του καθ. Σταύρου Σπηλιάκου, διέκρινα μέσα από την παρουσίαση της θεατρικής παρουσίας του Ιάκωβου Ψαρρά έναν πολύ ευαίσθητο άνθρωπο, έναν ποιητή… μα πάνω απ’ όλα… έναν Θεράποντα της Τέχνης…

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους όσους συνέβαλαν σ’ αυτήν την εκδήλωση… Που μας εκπαίδευσε για ακόμα μία φορά…