«Άλι που να…»: Λαογραφικές και γλωσσολογικές εκφάνσεις της απεραθίτικης κατάρας – Ευχαριστίες


Ε’ Πανελλήνιο συνέδριο «Η Νάξος διαμέσου των αιώνων»
Πολιτιστικό Κέντρο Απεράθου
30 Αυγούστου – 1 Σεπτεμβρίου 2013

31.8.2013 – 10η Συνεδρία:
Τ’ Απεράθου. Παιδεία – Νοοτροπίες και γλώσσες – Τέχνη Ποίηση
Μαρία Ξεφτέρη: «Άλι που να …»: Λαογραφικές και γλωσσολογικές εκφάνσεις της απεραθίτικης κατάρας

Στιγμιότυπο από ανακοίνωση

Πατήστε πάνω στη φωτογραφία, προκειμένου να δείτε το βίντεο.

Δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της ανακοίνωσης μου ήταν αδύνατο να ευχαριστήσω, λόγω περιορισμένου χρόνου, τους ανθρώπους εκείνους που με βοήθησαν, ώστε να φέρω εις πέρας αυτήν την εργασία, στην παρούσα φάση της. Θα ήθελα να ευχαριστήσω:

  • τον κ. Μανόλη Σέργη, αναπληρωτή καθηγητή Λαογραφίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, για την ηθική και βιβλιογραφική στήριξη που μου παρείχε αλλά κυρίως για την εμπιστοσύνη που έδειξε στο πρόσωπο μου, καθώς για πρώτη φορά δοκίμασα να εκτεθώ επιστημονικά σε έναν τομέα που δεν σχετίζεται άμεσα με την ειδίκευσή μου αλλά που τον λατρεύω πραγματικά…
  • την κ. Χριστίνα Μπασέα-Μπεζαντάκου, διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης των Νεοελληνικών Διαλέκτων και Ιδιωμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, για την άδεια που μου παρείχε να μπω, έστω για λίγες μέρες, στον κόσμο των χειρογράφων της Διαλεχτής Ζευγώλη-Γλέζου…
  • την κ. Αικατερίνη Πολυμέρου-Καμηλάκη, διευθύντρια του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, για την άδεια που μου παρείχε να μελετήσω, όσο αυτό ήταν δυνατόν, ένα μέρος των χειρογράφων που αφορούσαν επιτόπιες έρευνες στη Νάξο…
  • τον κ. Ιωάννη Τουμπακάρη, αρχιτέκτονα και συλλέκτη ενός αρχείου που κάθε ερευνητής των ανθρωπιστικών επιστημών θα ήθελε να συμβουλεύεται, για την ανέλπιστη βοήθεια που μου παρείχε στις βιβλιογραφικές μου αναζητήσεις…
  • τον Φρατζέσκο Μαργαρίτη, συντοπίτη και συνάδελφο στα φιλολογικά, πρόεδρο του Απεραθίτικου Πολιτιστικού Συλλόγου «Τα Φανάρια», που ως τοπικός βοηθός μού έδωσε τη δυνατότητα να μπω στα σπίτια συγχωριανών μου και να μιλήσω μαζί τους…
  • και όλους τους πληροφορητές μου, συγγενείς, φίλους-φίλες, συντοπίτες-συντοπίτισσες (για λόγους δεοντολογίας δεν μπορώ να αναφέρω τα ονόματά τους), που μου άνοιξαν τα σπίτια τους με τα κεραστικά και την καλή τους διάθεση, μου άνοιξαν την καρδιά τους, μου διηγήθηκαν τις προσωπικές τους ιστορίες, μοιράστηκαν συλλογικές μνήμες και μου έδωσαν απλόχερα, ανεπιτήδευτα και αυθόρμητα ένα τεράστιο υλικό –θησαυρό θα έλεγα– που τώρα έχω την ευθύνη να το επεξεργαστώ και να το μελετήσω…

Η έρευνα συνεχίζεται ασφαλώς…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s